آخرین اخبار :
  • منتشر شده در چهارشنبه, 01 خرداد 1398 09:58

تفاوت بین رسانه نوین و کهن

 
 
 

پریسا یزدانی
 کارشناس ارشد ارتباط تصویری

رسانه را به نوعی می‌توان به دو دسته کهن و نوین تقسیم کرد.
 اشاره: البته مفهوم و مضمون  اصلی رسانه با توجه به رسالت واقعی آن که رساندن پیام را بر عهده دارد در طی سالیان تغییری نکرده است؛ ارسال پیام از شخصی به جمعی یا از شخصی به شخص دیگر یا از جمعی به شخص.
اما در اینکه رسانه نوین از ویژگی‌ها و امکانات متفاوتی نسبت به رسانه کهن برخوردار است جای هیچ شکی نیست که در اینجا به همین مطلب می‌پردازیم.
اگر درطول تاریخ یک خط فرضی ترسیم کنیم، می‌توانیم واژه رسانه کهن را به قبل ازسال‌های 1990 و رسانه نوین را به سال‌های بعد از آن اطلاق دهیم.
در این بین رشد الکترونیکی ابزار رسانه‌ای و خود رسانه در سال‌های بعد از 1990 بسیار سریع بوده و به همین علت پریود زمانی کمتری را به این سال‌ها اختصاص داده‌ایم زیرا دارای ترافیک بیشتری بوده است.
اگر تعریف رسانه را از روی معنی ظاهری واژه یعنی رسانیدن مطلب انجام دهیم می‌توان گفت که طبق این تعریف رسانه‌های اولیه (البته بعد از دوران غارنشینی و نقاشی‌ها) منبرها، خطابه‌ها و شایعات بودند که هر چند گاهی بر پایه وهم و اوهام و شنیده‌های با اساس و بی اساس بوده‌اند.  اما یکی از مهم‌ترین راه‌ها برای رسانیدن پیام بوده تا جایی که در آن زمان مردم گاهی فقط برای شنیدن اخبار به بازار می‌رفتند زیرا در آن سال‌ها معمولا بازارها در مراکز شهرها قرار داشتند و حتی سربازان حکومتی برای ارسال پیام پادشاه به مردم به سطح شهر و اکثرا به بازارها و میادین می‌آمدند و خبر را گزارش می‌دادند.
آدم‌ها در آن دوره نقش یک رسانه را بازی می‌کردند که با توجه به میزان اعتبارخود آن فرد این اخبار مورد تایید یا تکذیب قرار می‌گرفت.
در آن زمان گروه‌های انسانی دیگری هم بودند که برای ارسال پیام‌ها به مناطق دورتر از آنها استفاده می‌شد که نام آنها چاپار بود و وظیفه رسانیدن پیام را بر عهده داشتند.
رسانه چاپاری که محبوبیتش و ارزشش به میزان سرعت رفت آن بستگی داشت. پس می‌توان گفت که سرعت در آن زمان هم از بخش‌های مهم رسانه بوده است. اخبار که البته همیشه به دو بخش بزرگ مذهبی و غیرمذهبی تقسیم می‌شوند از شالوده‌های پیکره رسانه است.
مذهبیون از همان ابتدا روش‌های مبتکرانه‌ای برای ارسال پیامشان داشتند جدای از اینکه کلا خود مذهب ادعای رسانه بودن را دارد و پیامبران از نوع رسانه‌های بشری محسوب می‌شدند که البته در زمان خودشان بسیار نوین هم بودند. انسان‌هایی که با ماوراء در ارتباطند و چیزهایی را می‌بینند و می‌شوند که ما از آن بی‌اطلاعیم و به همین علت آنها نقش رسانه را بر عهده داشته‌اند، تاکید تمام آنها بر همین مسئله بود که ما فقط رساننده پیام هستیم و اصل، جای دیگری است. 
خود این پیامبران و رهروانشان از انسان‌های خلاق زمانه خود به حساب می‌آمدند چون مثلا استفاده از ناقوس در کلیسا. یا اذان در مساجد روش مبتکرانه زمان خود برای ارسال پیام به مخاطب بوده و اصلا احداث مکانی مثل مسجد یا کلیسا که هم مکانی برای عبادت و هم اینکه هدف پیام رسانی توسط خطابه و سخنرانی را بر عهده داشته، ثابت‌کننده این ادعاست.  مکانی برای اعلان جنگ‌ها، دعوت به همکاری و... که چون مکانی مقدس هم بوده هیچ کس تصور دروغ یا اشتباه بودن مطلب را هم در سر نمی‌گذراند.
البته در این بین و در سال‌های 105 بعد از میلاد مسیح کاغذ اختراع می‌شود و دنیای اطلاع‌رسانی را تغییر می‌دهد.
عصر کاغذ و نوشتن خود انقلابی در صنعت ارسال اخبار بوده و همانطور که می‌دانید خط، سال‌های سال بوده که اختراع شده بود.
چیزی در حدود 21 هزارسال پیش یعنی حدود19 هزار سال قبل از ابداع کاغذ و مردم از این پدیده خط بر روی پوست حیوانات بهره میبردند اما این روش تنها در بین قشر خاصی از مردم رواج داشت و از این روی که همگانی نبود اشاره‌ای به آن نکردم.
شاید کهن‌ترین رسانه مکتوب را بتوان نامه نامید و به سرعت جایگاه بعدی به رسانه‌ای نوین در آ ن زمان یعنی تلگراف داده می‌شود.
اما رسانه‌های کنونی و نوین مسلما به همراه خود امکانات و شرایطی را دارند که تسهیل در ارسال پیام را ممکن می‌سازد. البته از دیرباز تا به امروز ارسال و تفهیم پیام به  مخاطب هر دو به یک اندازه مهم بوده و هست اما رسانه‌های امروزی امکان سرعت بخشیدن به انجام کار را به ما داده. این رسانه‌ها (نوین) بیشتر ارسال‌کننده را کم تلاش کرده و در عوض فرصت به اشتراک‌گذاری را در اختیار ما قرار داده است. 
در رسانه‌های قدیم ادبیات نوع خط و نگارش نوع کاغذ مصرفی همه از اهمیت خاص برخوردار بوده و در کل ارسال پیام قوانین خاص خود را داشت که امروزه از این قوانین پیروی نمی‌شود چون نیازی به آن احساس نمی‌شود و هدف ارسال است و نه ماندگاری. بعد از پشت سر گذاشتن این دوره روزنامه وظیفه نوین بودن را بر عهده داشت در 408 سال پیش در فرانسه اولین روزنامه با به عرصه حضور گذاشت. 
روزنامه‌ای با عنوان مجموعه‌ای از اخبار قابل توجه و به یادماندنی در آن دوران پستچی‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در گردآوری اخبار داشتند، چون آن‌ها بودند که خبرها را از دلیجان‌ها یا پیک‌های سواره می‌گرفتند و به عبارت دیگر آنها را می‌توان خبرنگار و یا خبربیار نامید و از آن‌جایی که در آن دوران خبرها به مفهوم خاص کلمه چندان زیاد نبودند، به همین دلیل نمی‌توان روزنامه آن زمان را با مفهوم امروزی آن قیاس کرد.
روزنامه‌ها نیز امروزه دچار تحولات اساسی شده‌اند و تحت‌تاثیر شرایط نوین چهره تغییر داده‌اند . از زمان اختراع صنعت چاپ تا به امروز شاید روزنامه به عنوان یک رسانه تغییر شگرفی نکرده باشد اما حضور اینترنت و ماهواره باعث شد که با تبادل اطلاعات اولا میزان و تعداد اخبار روزانه تغییر کند و ثانیا به وجود آمدن روزنامه‌های اینترنتی باعث شد که سبک نوشتاری این گونه صفحات به سمت کم‌گویی و گزیده‌گویی 
پیش برود.
تفاوتت عظیم و فاحش این دو نوع عصر رسانه‌ای در سهولت بیان و ارسال مطلب است و البته در این بین ادبیات‌های خاص و قوانین نوشتاری خاص ارسال پیام‌ها از بین برود. پیدایش عصر جدید رسانه نوین به طور حتم از اوایل سال‌های 1896 آغاز شد همراه با اختراع رادیو و بعد تلویزیون اگر بخواهیم تاریخ را در طول این 2017 سال بررسی کنیم ظاهرا 140 سال اخیر کفایت می‌کند از دهه 60 تا  امروز.
سال‌های سال است که بشر از ابزاری به غیر از زبان برای ارسال پیامی ماندگار استفاده می‌کند و در طی این سال‌ها هوش بشری و پیشرفت‌های او در تمام بخش‌های زندگی بشر تاثیر گذاشته و با پیشروی زمان سهولت و آسانی و سرعت به روزمرگی‌های عادی زندگی تبدیل شده است.
در واقع نقش و رسالت رسانه در طی سالیان حفظ شده و شکل ارسالی آن بیشتر تغییر کرده که این تغییر هم از ملزومات زندگی امروزی است.
پس رسانه همیشه بوده و هست و مطمئنا خواهد بود و تفاوت رسانه فقط در شکل ارسال آنهاست که با پیشرفت علم و تکنولوژی ملزم به تغییر 
شکل می‌باشد.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی