آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 31 ارديبهشت 1398 08:34
یادداشت «خبرشمال» درباره دو نکته مهم این روزهای «ساری» که وجه پر رنگ فرهنگی دارند؛

با هم بودن!

 
 
 
 

هومن حکیمی/


اشاره: از نظر من، اتفاق‌ها و موارد، یا فرهنگی‌اند یا با گذر از پوسته و ظاهر غیر‌فرهنگی‌شان، مسأله فرهنگ در آنها نهفته است. این را نوشتم تا وقتی خواستم به مسأله انتخاب شهردار جدید ساری و ساخت پردیس سینمایی در مکان فعلی سینما «ایران» مرکز استان مازندران ورود کنم، کسی درب خروجی را به من نشان ندهد!

1
شورای اسلامی شهر ساری، بالاخره یکشنبه گذشته به شکل رسمی «عبدالحمید فرزانه» را به‌عنوان شهردار جدید ساری انتخاب کرد. قبل از شروع رأی‌گیری یک نفر از حق قانونی خود استفاده و با مواردی درباره این انتخاب مخالفت کرد و رییس شورا هم از حق قانونی خود استفاده و بر روند این انتخاب صحه گذاشت. در نهایت هم رأی‌گیری انجام شد و فرزانه با کسب 5 رأی از 9 رأی انتخاب شد.
مهندس فرزانه با درنظر گرفتن جمیع جهات و سابقه طولانی حضور در شهرداری و اینکه یک ساروی اصیل و باتجربه است که بدنه شهرداری ساری و مدیریت آن  را می‌شناسد، انتخاب خوبی به نظر می‌رسد. البته قبول دارم که این، می‌تواند یک نظر شخصی قلمداد شود و شخصی دیگر، این حق را دارد که نظر متفاوتی داشته باشد. حالا بر روی این داشتن «حق» چند بار تاکید کردم که بگویم، استفاده درست از «حق داشتن» و ابراز موافقت یا مخالفت با شخصی یا فرآیندی یا اتفاقی، یک مسأله مهم فرهنگی‌ست که نهادی مثل شورای شهر باید بتواند آن را محترم بشمارد و به آن وفادار باشد.
از طرفی یک خصلت و کارکرد مهمی در کار شورا وجود دارد که خیلی وقت‌ها به آن بی‌توجهی می‌شود؛ «با هم بودن». البته که با هم بودن اصلا به این معنا نیست که همه، همه چیز را دربست قبول کنند و هیچ‌کس با موردی مخالفت نداشته باشد اما همان استفاده درست و به‌جا و هوشمندانه و منطقی و با حفظ اصول حرفه‌ای و تمکین به قانون از حق مخالفت، خودش والاترین کارکرد عینی «با هم بودن» است که امیدوارم، تجربه اخیر و مهم شورای اسلامی شهر ساری در انتخاب شهردار جدید، اهمیت آن را برای اعضای محترم شورا و اهالی رسانه و مردم، عینی‌تر کرده باشد.

2
قرار شده سینما «ایران» قدیمی ساری که سال‌هاست در ابتدای خیابان زیبای «مازیار» به ویرانه تبدیل شده، احیا و زنده شود. این را مدیریت امور سینمایی مازندران پیشنهاد داد و شهرداری ساری هم توافق کرد که در ساخت یک پردیس سینمایی در مکان فعلی سینما مشارکت کند و طبعا تصویب این اتفاق که بار حقوقی هم دارد باید در شورای شهر ساری انجام شود. نکته‌ای که در جلسه گذشته شورا مطرح و به رأی‌گیری گذاشته شد.
در راه تصویب این پیشنهاد قانونی هم یکی دو نفر موافق نبودند؛ هر چند خوشبختانه در نهایت به تصویب اکثریت اعضا رسید و به زودی شاهد ساخت یک پردیس سینمایی در مرکز استان مازندران خواهیم بود که واقعا آسیب‌های نبودنش احساس می‌شد.
قبلا نوشته بودم که یکی از نشانه‌های ایجاد توسعه در شهرها، دارا بودن اماکنی فرهنگی مثل کتاب‌خانه‌ها و موزه‌ها و سینماهاست که در روزگار مدرن به سمت پردیس‌های چند سالنه با قابلیت‌های تجاری در این مراکز فرهنگی‌ که دوسویه تجاری-فرهنگی را رقم می‌زنند، رفته است. در ساری البته چندبار قرار بود که ساخت چنین پردیسی با مشارکت نهادهایی همچون حوزه هنری و غیره انجام شود که هربار مانعی به وجود می‌آمد که امکان‌پذیر نمی‌شد. این بار اما به درستی چنین نیازی احساس و درک شد و تابوی ساخت پردیس در ساری شکسته شد. اتفاقی که هم به عاشقان سینما و هنر و فرهنگ در مازندران، نوید روزهای بهتری می‌دهد و هم اینکه دوباره اهمیت مقوله مهم «با هم بودن» را یادآوری می‌کند.
آخرین جلسه شورای اسلامی شهر ساری در کنار این چند اتفاق مهمی که در آن رقم زده شد، اهمیت بیشتر و دیگری برای من داشت و دارد؛ اظهار نظر موافق و مخالف در بستری بدون تشنج. نکته‌ای که خیلی خیلی مهم‌تر از این است که چه کسانی و چرا با انتخاب فرزانه و ساخت پردیس سینمایی مخالف بودند.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی