آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 24 بهمن 1396 07:48

حضوری از جنس حماسه

سرمقاله/مهدی روحی

 

 

دیروز بیست و دوم بهمن96، روزی بود که انقلاب اسلامی مردم ایران قدم به چهل‌سالگی خود گذاشت. در خصوص چهل سالگی انقلاب، در نخستین روز دهه فجر گفتیم و نوشتیم و توضیح دادیم این انقلاب، دیگر به نهالی تنومند و بارآور تبدیل شده‌است و می‌تواند نقطه اتکایی اطمینان‌بخش برای بسیاری از جریانات سیاسی، جنبش‌های حق‌طلبانه و تحرکات آزادی‌خواهانه باشد، کمااینکه تا امروز نیز همین‌گونه بوده است و حمایت از حرکت‌های آزادیبخش در سراسر جهان، یکی از اصول انقلاب 57 را تشکیل می‌داد. اما نکته‌ای که ضروری است برای نسل جوان واکاوی و بازخوانی شود این است که هیچ انقلابی به اندازه انقلاب اسلامی ایران، از سرمایه‌ای به نام «مردم» بهره نبرده‌است.
بزرگترین عامل پیش رانه و نیرو محرکه این انقلاب، چه پیش از پیروزی و چه پس از پیروزی، حضور حماسی مردم بوده و همچنان خواهد بود. شاید تعداد قابل توجهی از مردم، به‌ویژه زنان و مردان جوانی که روزگذشته، در راهپیمایی عظیم 22 بهمن در شهرهای استان مازندران و سایر نقاط کشور، با شور و شعور مشارکت کردند، در سال‌های قبل از بهمن 57، به دنیا نیامده یا در شمار جمعیت فعال و تاثیرگذار آن روزها نبودند، اما از وقتی که به بلوغ عقلی رسیدند، هرساله با حضور حماسی خود، به تمام دنیا نشان می‌دهند که پاسدار و نگاهبان حرکت بزرک پدران و مادران خود هستند. یکی از شرکت‌کنندگان در راهپیمایی دیروز که جوانی 21 ساله و دانشجو بود، در سخنی کوتاه به من گفت:« به اعتقاد من و بسیاری از هم‌نسلانم، شرکت در برخی راهپیمایی‌ها و دسته‌جاتی چون بیست و دوم بهمن، مانند نمار و روزه، واجب است و من و دوستانم برای خود وظیفه شرعی قائل هستیم در هر شرایطی در این مراسم، حاضر شویم و به این صورت، به تمام کسانیکه جان خود را در مسیر برقراری این انقلاب از دست دادند، ادای احترام کنیم»، و منظورمن از «مردمی‌ترین انقلاب چندقرن اخیر» همین است. 
حرکت عظیم و انقلابی مردم ایران، یکبار در بهمن 57 به پیروزی رسید اما پس از آن هرسال در راهپیمایی عظیمی که در سالگرد این انقلاب برگزار می‌شود، پیروزی خود را تثبیت کرد و به تمام جهان یادآور شد در پشت این انقلاب، مردمی قرار دارند که هرگز دست از آرمان‌های برحق خود بر نمی‌دارند. 
البته این مردم به‌خاطر بصیرت و شعور سیاسی خود شایسته بهترین قدردانی‌ها هستند، چون در هیچ شرایطی از جنگ و تحریم گرفته تا کوتاهی عمدی و سهوی برخی مدیران نالایق، هرگز دست حمایت از امام، انقلاب و رهبری برنداشتند و بی‌تردید بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، این روحیه را می‌دانست و این مردم را می‌شناخت که فرمود: « من با جرات مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر، بهتر از ملت حجاز در عهد رسول‌الله(ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمومنین و حسین بن علی (صلوات الله و سلامه علیهما) می‌باشند.»
مدیران نیز قدر این مردان حماسه‌ساز را بدانند و با خدمت صادقانه به این مردم نجیب، جبران فداکاری و ایثارگری آنان را به‌جا‌آوردند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی