آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 03 ارديبهشت 1398 08:54
ارزیابی «خبرشمال» از بی‌عملی و فرصت‌طلبی برخی اعضای مجمع نمایندگان مازندران

از مداخله تا معامله!

 
 
 
 

امسال سال انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی است و در یکی از اولین روزهای آخرین ماه سال جاری که زمان دقیق آن توسط شورای نگهبان تعیین خواهد شد مردم سر صندوق‌های رأی حاضر خواهند شد تا زنان و مردانی را به نمایندگی از خود به میدان بهارستان بفرستند، نمایندگانی که موظّف و مکلّفند در مسیر تأمین خواسته‌های قانونی و پیگیری مطالبات معقول و منطقی آنان گام بردارند. نکته ظریف این جاست که مجلس را «خانه ملّت» می‌نامند و جالب است بدانید که این نگاه به پارلمان اختصاص به جمهوری اسلامی ایران ندارد و فی المثل در روسیه نیز به مجلس نمایندگان «دوما» می‌گویند که در زبان روسی به معنای «خانه» است.
اطلاق چنین عنوانی به مجلس نمایندگان حکایت از نهایت نزدیکی و صمیمیت نهاد قانونگذاری با آحاد ملّت دارد به بیانی دیگر مجلس باید خانه تک تک مردم باشد و حق و حقوق شهروندان را تمام و کمال ادا کند اما آیا در واقعیت نیز همین‌گونه است؟ آیا مردم  در اینکه نمایندگان حاضر در مجلس حق و حقوق آنان را ادا می‌کنند اطمینان دارند؟ آیا نمایندگان مجلس در خصوص پیگیری حق و حقوق موکّلان خود مصمّم هستند؟ به نظر اینگونه نیست. دستِ کم در برخی استان‌ها ازجمله برخی حوزه‌های انتخابیه مازندران  و در خصوص برخی اعضای مجمع نمایندگان استان،  این نگاهی خوشبینانه و حتی ساده‌لوحانه است ضمن اینکه با قاطعیت اعلام می‌کنیم برخی دیگر از نمایندگان مازندران در شمار فعال‌ترین و پرتلاش‌ترین‌های «خانه ملت» هستند و شب و روز به دنبال پیگیری مطالبات مردم و حل مشکلات حوزه انتخابیه خود هستند. امّا اِشکال کار کجاست که برخی دیگر از نمایندگان آشکارا  از تکالیف قانونی خود سرپیچی می‌کنند؟ 
باور ما این است بنا به دلائلی که در ادامه می‌آید سخن بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی در این خصوص که «مجلس عصاره فضایل ملت است» در مورد برخی از این نمایندگان، مصداق ندارد و در این بخش البته، رأ‌ی‌دهندگان نیز مقصّر هستند.
اگر رأی‌دهندگان هوشیارانه انتخاب کنند و بهترین‌ها را به پارلمان بفرستند، بی‌تردید مجلس عصاره فضایل ملت خواهد شد اما بی‌توجهی مردم در فرایند شناخت اصلح و انتخاب بهترین کاندیدا و همچنین فریفته شدن به شعارهای بی‌پشتوانه موجب می‌شود افرادی وارد پارلمان شوند که یک مویِ منافع فردی و جناحی خود را به تمام منافع استانی و حتی ملی نمی‌دهند.
اگر به سلوک عملی برخی اعضای مجمع نمایندگان مازندران نظری بیندازیم خیلی زود متوجه خواهیم شد که این نمایندگانِ غیراصیل در حقیقت از این جایگاه استفاده کردند تا خود به نوایی برسند و لاغیر.  ای‌کاش  مکانیسم و سازوکاری طراحی می‌شد تا میزانِ دقیق ثروت و امکاناتی که این افراد پیش و پس از حضور در پارلمان تحصیل کردند، ارزیابی و توزین گردد تا «سیه روی شود هر که در او غش باشد».
اگر نگاهی گذرا به عملکرد برخی اعضای مجمع نمایندگان مازندران بیندازیم، متوجه زاویه گرفتن آنان از مسیر صلاح و صواب خواهیم شد و زمانی که متوجه این موضوع شدیم هرگز به صلاح ما و آینده استان نیست که مجدداً به این افراد مجوز حضور در پارلمان بدهیم. به بیانی واضح و شفاف اگر بار دیگر این افراد با رأی ما به «خانه ملت» راه یافتند، حق نداریم کسی بجز خود را شماتت کنیم.
به‌عنوان اهل رسانه و خبرنگاری که وظیفه‌ای جز تنویر افکار عمومی ندارد، در سلسله مقالات و گزارش‌هایی به روشنگری در خصوص عملکرد نمایندگان سه استان شمالی خواهیم پرداخت و اقدامات برخی دیگر از نمایندگان خدوم و زحمتکش را نیز مورد موشکافی قرار خواهیم داد. پیش از آن نگاهی به وظایف و تکالیف یک نماینده در قانون می‌اندازیم. نماینده مجلس شورای اسلامی برابر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که منطبق با قوانین دینی و دستورات روشن قرآنی است دو وظیفه و تکلیف اساسی دارد اول تصویب قوانین در حوزه‌های مختلف و دوم نظارت بر اجرای درست قوانین. افزون بر آن، نماینده باید نسبت به مطالبات موکّلان خود حساس باشد و صدای رسایی باشد تا نیازمندی‌ها، درد و رنج مردم حوزه انتخابیه را به پایتخت اعلام کند و نهایت تلاش را برای مرتفع ساختن آن انجام دهد. چنین نماینده‌ای دعای موکلان خود را به همراه خواهدداشت. اما برخی نمایندگان به تکالیف قانونی و تعهدات اخلاقی خود نسبت به رأی‌دهندگان خود بی‌توجه هستند و یکی از دلایل این وضعیت در استان‌های شمالی و البته برخی مناطق دیگر کشور به خودمحوری و انفعال بیش از حد نمایندگان بر می‌گردد.  جای تاسف است که بگوییم عملکرد این دسته از نمایندگان مصداقی از سه گام «مداهنه، مداخله و معامله» بود و بس.
بررسی عمل این نمایندگان به روشنی نشان می‌دهد آنان در مدت زمان کاندیداتوری و در جلساتی که با مردم برای جلب رأی و نظر آنان، می‌گذارند با طرح شعارهای بزرگ و چرب زبانی، اینگونه نشان می‌دهند که گویا برای تمام امور، برنامه دقیق دارند و از مسائل فرهنگی و اقتصادی تا کشاورزی و گردشگری همه را مانند موم  با دستان توانای خود به خدمت می‌گیرند تا شهروندان را راضی نگاه دارند. اگر با یک کاندیدای انتخابات مجلس از این دسته مواجه شوید، خواهید دید که «انتقاد از وضع موجود» و «وعده‌های متعدد برای وضعیت مطلوب»، محور سخنان اوست که ما از آن با واژه «مداهنه» یا چرب زبانی یاد کردیم.
این نمایندگان در ادامه و زمانی‌که به مجلس راه یافتند به جای تمرکز بر کارها و وظایف اصلی خود که قانون‌گذاری و نظارت بر اجرای درست قوانین است، به زیر پا گذاشتن اصل «تفکیک قوا» مشغول می‌شوند و دائماً در کار قوه مجریه «مداخله» می‌کنند و اگر مدیرکلی در استان به اشارات آنان بی‌توجهی کرد در صحن علنی مجلس، سخن از استیضاح وزیر مربوط به میان می‌آورند! نکته تأسف انگیز اینجاست که بخش عمده مداخله نمایندگان به تلاش برای عزل مدیران غیرهمسو با خود و نصب نیروهای وفادار به خود در ادارات شهرستانی مربوط است. ماجراهایی چون رییس اداره آموزش و پرورش دو شهرستان در دو سال اخیر در پیوند با همین مداخلات بود.
گام سوم این نمایندگان، «معامله» است. پس از انجام مداخلات مکرر و تهدید به استیضاح وزیر و اقدامات پشت پرده دیگر، زمینه را برای معامله با مدیر دستگاه اجرایی مساعد می‌کنند و در نهایت نیز به مراد خود می‌رسند. آنچه که مردم و رأی‌دهندگان عزیز باید عمل کنند این است که این فرصت‌طلبان را شناسایی  و در انتخابات دور یازدهم مجلس شورای اسلامی از ورود مجدد آنان جلوگیری کنند ضمن اینکه حمایت همه‌جانبه از نمایندگان زحمتکش و پرتلاش، روی دیگر تکلیف و وظیفه رأی‌دهندگان در انتخابات پیشِ رو است. در سلسله گزارش‌های بعدی به مصادیق بیشتری از این مسائل می‌پردازیم.   

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی