آخرین اخبار :
  • منتشر شده در شنبه, 02 تیر 1397 10:40

آقای استاندار با این اتاق، صادرات 3میلیارد دلاری خیالی بیش نیست

ارزیابی خبرشمال از طرح انتقادات شدید به عملکرد عبدالله مهاجر رئیس اتاق بازرگانی ساری در یک جلسه رسمی باحضور استاندار 
 
آقای استاندار با این اتاق، صادرات 3میلیارد دلاری خیالی بیش نیست
 
 
 


سید حمزه درواری رئیس کانون کارفرمایان مازندران در یک جلسه رسمی با حضور استاندار و مدیران بخش دولتی و نمایندگان بخش خصوصی، انتقادات تند و بی‌سابقه‌ای علیه رییس اتاق بازرگانی ساری کرد و گفت: کم‌سوادی و کم‌اطلاعی مهاجر رییس اتاق بازرگانی از قوانین و مشکلات بخش تولید و بازرگانی موجب زیان فراوان به کارفرمایان مازندران شده است.


براساس اخبار موثق، در جلسه‌ای که برای رسیدگی به مشکلات یکی از شرکت‌ها با حضور استاندار و جمعی از مدیران کل دولتی در دفتر مهندس اسلامی استاندار مازندران تشکیل شده بود، سید حمزه درواری در سخنان خود، ضمن طرح شفاف مشکلات بخش خصوصی، انتقاد شدیدی به عملکرد عبدالله مهاجر داشت و گفت: متاسفانه به‌دلیل کم‌سوادی و کم‌اطلاعی مهاجر از قوانین مربوط به تولید و نارسایی‌های آن، شاهد برگزاری جلسات ضعیف و کم‌محتوا در شورای گفتگوی بخش دولتی و خصوصی هستیم و جز مباحث عادی که موضوع هر گفتگویی است، اقدام تازه و بدیعی از ایشان ندیدیم.
به استناد همین خبر عبدالله مهاجر در پاسخ به این انتقادات مدعی شد: جلسات شورای گفتگو خیلی هم پربار است! این ادعای مهاجر، عکس‌العمل مجدد درواری را به ‌دنبال داشت. رییس کانون کارفرمایان استان گفت: از کسالت آقای استاندار و سایرین در جلسات مذکور مشخص است که چقدر پربار است! درواری در ادامه گفت: آقای مهاجر! اگر توانش را نداری که اطمینان دارم همین گونه است، بهتر است میدان را برای اهل فن و جوانان باز کنی تا گره از مشکلات تولید گشوده گردد. متاسفانه شما از جلسات فقط یاد گرفتی هر طور شده خودت را به صندلی اول برسانی تا در قاب تلویزیون و رسانه‌ها در کنار مسئولین دیده شوی. 
بر حسب اخبار رسیده این مشاجره لفظی با پادرمیانی استاندار خاتمه یافت. لازم به ذکر است اختلاف نظر این دو فعال بخش خصوصی در همایش فعالان اقتصادی نیز به تریبون علنی کشیده شده بود که فعالان بخش خصوصی در آن همایش از انتقادات درواری استقبال کردند و از سطح پایین سخنان مهاجر شدیدا گلایه‌مند بودند.
حقیقت این است که برابر اصل 44 قانون اساسی، اقتصاد ایران سه بخش دولتی، خصوصی و تعاونی تقسیم شده است که هربخش باید تصدی بخشی از اقتصاد را براساس یک سازوکار مشخص، اداره کند. در ساختار اقتصادی کشورهای توسعه یافته که غالبا براساس نظریه اقتصاد آزاد «آدام اسمیت» اقتصاددان معروف آمریکایی، فعالیت می‌کنند، بخش خصوصی جایگاه برجسته‌ای دارد و اصولا موتور محرک اقتصاد را تشکیل می‌دهد. سهم تجارت بخش خصوصی در اقتصاد ایران و استان مازندران، باید درصد قابل توجهی باشد اما همانند بسیاری زیرشاخه‌ها، در این بخش نیز «کُمیت ما لنگ است» و یکی از کلیدی ترین دلایل آن، اتاق بازرگانی است که به‌عنوان یک تشکل، نمایندگی فعالان بخش خصوصی را عهده‌دار است.
اتاق بازرگانی تشکلی است که در آن تجار عمده و صاحبان صنایع برای هماهنگی فعالیت‌های خود و چانه‌زنی با نهادهای حکومتی و دستگاههای دولتی برای تأمین منافع‌شان تلاش می‌کنند، غالب هزینه‌های آن با حق عضویت اعضا، تامین و برنامه‌هایش نیز به رای گذاشته می‌شود، اعضای هیات مدیره و رییس اتاق بازرگانی همه با آرای اعضا انتخاب می‌شوند و بدیهی است اگر اعضا از سبک مدیریت و یا اقدامات یکی از مدیران ناراضی باشند، باید براساس تنها منطق مورد وفاق در دموکراسی‌ها، با برگه‌های رای محترمانه او را کنار گذاشت. به بیان دیگر، اعضای اتاق همانند سهامداران یک شرکت از حق رای برخوردارند به همین دلیل می‌توانند به‌سادگی نگاه و سلیقه خود را اعمال کنند. اکنون سوال اینجاست که چرا برخی افراد در کرسی‌هایی چون اتاق بازرگانی، سالها می‌مانند و علیرغم نارضایتی اعضا و رای دهندگان، بازهم برکنار نمی‌شوند؟ دلیل اینکه برخی بزرگواران چون عبدالله مهاجر دارابی رییس اتاق بازرگانی مازندران که نه دانش تخصصی حضور و فعالیت در چنین جایگاه‌های حساسی را دارند و نه عملکرد درخشانی از خود به جای گذاشتند و افزون بر آن، درهرجلسه رسمی و غیررسمی، شاکی و منتقد دست به نقد دارند و بدتر از آن، عملکرد قابل دفاعی نیز ندارند، چگونه و با کدام پشتوانه قریب 2 دوره در راس نهادی که وظیفه نمایندگی بخش خصوصی را عهده‌دار است، باقی می‌مانند؟! 
آیا سرنوشت اتاق و مقدرات فعالان بخش خصوصی نه در برگه‌های رای که در مکانی با مدیریت و تردستی افراد ناشناس، انجام می شود؟!
اگر اینگونه است آن افراد ناشناس چه کسانی هستند و چرا هویت آنان برای سایر اعضای اتاق فاش نمی‌شود؟ 
اگر اتاق بازرگانی ساری به ریاست عبدالله مهاجر، موفق عمل کرده است و وی نیز فردی باهوش ودلسوز است، چرا شاخص تجارت خارجی استان و کارکرد بخش خصوصی تا این حد نازل است و هیچ کس البته بجز مهاجر، از این وضعیت رضایتی ندارد؟
آیا با این عملکرد اتاق انتظار استاندار مازندران که اتاق بتواند تا پایان برنامه ششم به جایگاه صادرات سه میلیارد دلاری برسد کمی خیال پردازانه نیست؟

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی